Barzani diyor ki; “Bu Kürt devletini kurmak bizim hakkımızdır ve ey diğer Müslüman milletler, siz de bize bu konuda yardımcı olun!”

Bu istek son derece “Makul, mantıklı ve masum!” gelebilir.

Ama bir devlet kurulurken nerede “Altın tepside” bir ülke sunulmuştur ki?

İsrail bile tüm Batı ülkelerinin desteğine, son yıllarda artan büyük gücüne rağmen, hala kendisine “Altın tepside” sunulan topraklarda rahat ve huzur içerisinde yaşayamıyor.

Barzani adeta “İsteyenin bir yüzü, vermeyenin iki yüzü!” diyor.

Ve “safdilleri” kandırmak için yardım beklediklerini söylüyor.

Peki, bu ülke nerede kurulacak?

Bu yeni ülke Irak’tan parça alsa bile, Türkiye’den, Suriye’den ve İran’dan da parça koparmayacağını kim garanti edebilir?

Bu “ajan” devletin kurulmasıyla Türkiye dahil, tüm komşu ülkelerde “etnik çatışma” riskinin artışını kim önleyebilir?

Irak Merkezi hükümeti hala “kâğıt” üzerindedir.

7 Mart 2010’da yapılan genel seçimler üzerinden 4 aydan fazla bir süre geçmiş olmasına rağmen, hala yeni hükümet kurulamadı.

Başta Bağdat olmak üzere, Irak çeşitli terör faaliyetleri ile adeta kan gölü içerisinde.

Böylesi bir ülkeden de “PKK’ya karşı silahlı mücadele” beklenemez.

O zaman Saddam Hüseyin dönemindeki gibi, 1926 Ankara Anlaşması hükümlerini yerine getiremediği için, Türkiye’nin fiilen ve “Kara Kuvvetleri” unsurlarıyla Irak kuzeyine girmesi gerektiği Irak hükümetlerine anlatılmalı ve ikna edilmelidir. 

Çünkü PKK ile “Silahlı Mücadele”nin başarısı için Irak kuzeyine kara kuvveti unsuru (Özel Kuvvetler, Komando vb.) göndermek mutlaka gereklidir.

Bunun için de Irak’ın kuzeyine yapılacak “Kara Harekâtı” meselesinin çözülmesi çok önemlidir.

Irak Kuzey Yönetimi ve Irak Merkezi Hükümeti içerisinde görevli bu bölgenin şahsiyetleri PKK terörü ile “Kürt Meselesi”ni aynı kefede görme alışkanlığı içerisindedirler.

Bu sebeple de Irak Kuzey Yönetimi’nde Barzani’nin ve Talabani’nin hâkim olduğu yönetimler bulunduğu sürece, PKK ile silahlı mücadele içerisinde bulunacakları beklenmemelidir.

Çünkü bu kesim içerisinde “Kürt Devleti” kurma ateşi sönmemiştir.

“Kürt Devleti” kurma konusunda PKK ile istekleri örtüşen Barzani’den PKK’ya karşı bir hareket beklenemez.

Şayet bunu yaparsa, “Kürt davasına ihanet”ten damga yer, güvenilirliğini yitirir, hatta can güvenliği dahi riske girer.

Zaten Peşmergeleri ile PKK’lılar arasında akrabalık bağları da mevcuttur.

Öte yandan, ilişkilerin kesilmesi yerine, “El altında” tutulacak Barzani’ye, Türkiye’nin rahatsızlıkları uygun lisanla söylenebilir, aksi halde Barzani ve KYB-KDP “kartı”, ABD ya da İsrail tarafından bile Türkiye’ye karşı kullanılabilir...

Ancak tüm bunların ötesinde Türkiye’nin, Irak’la ilişkileri “güvenlik” boyutunda “güven” esasına oturtması önem taşımaktadır.

Bunun ilk koşulu da 1926 Ankara Anlaşması koşullarının yerine getirtilmesi, ya da 1990’lı yıllardaki TSK’nin kara ya da kara-hava müşterek harekâtıyla Irak kuzeyine girebilme imkânlarının sağlanmasıdır...