Şiddet içerikli yerli ve yabancı dizilerle insanların iç dünyasında gerilimin tırmandırıldığı, kavgaların ve hakaretlerin sürüp gittiği bir kısım tartışma programlarında ise içtimâî hayatımızı olumsuz yönde etkileyen konuşmalar yapıldığı görülmektedir. Bu tür bilinçsiz yayınlar insanları patlamaya hazır birer bomba haline getirebilmekte ve toplumumuzun huzurunu baltalayabilmektedir.

Ekranlardan topluma yansıtılan bu öfke ve şiddet, günlük hayatta insan ilişkilerine de etki etmektedir. Çocuklar dahil olmak üzere yetişkinler problemlerini bağırarak, kavga ederek, vurup kırarak çözeceklerini zannedebilmektedirler.

Çünkü televizyonlar onlara şiddeti öğretmekte, bilinçaltlarına bu mesajlar verilmektedir. Şartlandırılmış böyle insanlar da benzer durumlarla karşılaştıklarında aynı tepkileri verebilmektedirler.

Entrika, ihanet, yalan, dedikodu, gayri meşru hayat, nikâhsız birliktelikler, birinin yüzüne gülüp arkasından kuyusunu kazma, kısa yoldan köşe dönme, zina, içki, kumar ve iftira gibi pek çok kötü haslet ya da sigara, alkol ve uyuşturucu gibi zararlı alışkanlıklar hep bu tür yayınlarla insanların beynine enjekte edilmektedir.

Öte yandan ekranlarda sürekli kan, gözyaşı, şiddet ve vahşet sahnelerini gören insanlar, bir müddet sonra kendi etraflarında cereyan eden hadiselere karşı da duyarsızlaşmaktadırlar. Gördüklerini sanki bir film karesiymiş gibi algılamakta, katledilmiş bir bebek görüntüsünü bile rahat bir şekilde izleyebilmektedirler. Çünkü filmlerde bu ve benzeri görüntüleri defalarca seyretmiş bir kimse artık bunlara alışmış, gerçek acıları kavrayamaz ve gereken tepkiyi veremez hale gelmiştir. Filmle gerçeği ayırt etse bile içindeki acıma duygu yok olmuştur. Filmler, adeta insanı sırf kendisini düşünen ve çıkarları için hareket eden bir bencil birey olmaya şartlandırmış ve bu rolü ona benimsetmişlerdir.

Son yıllarda okullarda şiddet olaylarının hızlı bir şekilde artış göstermesinde, bu tür dizi ve programların çok önemli bir etkisi olduğu ortadadır. Zira öğrenciler arasında sevgi, saygı, hoşgörü ve anlayış adeta yok olmakta, en küçük sorunlar bile fiziksel şiddet kullanılarak halledilme yoluna gidilmektedir. Birbirlerini tehdit eden, gruplara ayrılarak kendi çetelerini kuran, problemlerini insanları dışlayarak, küçümseyerek ya da alay ederek çözeceğini sanan bir gençlik yetişmektedir. Artık izledikleri mafya dizilerindeki kabadayılar gibi yollarda yürüyen gençlere rastlamak sıradan hale gelmiştir.

Diğer taraftan dînî ve ahlâkî değerlerden bağımsız roller sergileyen bir takım ünlü kişilerin kötü ve zararlı alışkanlıkları, görsel medya aracılılığıyla geniş kitlelere rahatlıkla ulaştırılabilmektedir. Çoğu kanallardaki dizilerde model karakter olarak sunulan bu kişiler, şiddeti tek problem çözme yöntemi olarak algılamakta ve savunmaktadırlar. Filmlerde saldırganlıklar ödüllendirilmekte, bu da gücün gereği olarak takdim edilmektedir. Etraflıca düşünüldüğünde burada çok ciddi bir sorun olduğu muhakkak görülecektir.

Zira filmlerdeki bu kişiler her zaman haklı, sempatik, doğaüstü güçlere sahip, iyi kalpli kimseler gibi gösterilmektedirler. Öyleyse burada şöyle bir soru akla gelmektedir.

Gençlerin bu karakterleri örnek almalarından daha tabî ne olabilir?

Zira kahraman gibi gösterilen böyle bir tip ister istemez örnek alınacaktır. Ve gençler yetişkin olduklarında bir mafya babası olmayı isteyebileceklerdir. Ki böyle bir durumu, gerçek bir hukuk devleti olma anlayışını baltalayan girişim ve ilkellik olarak değerlendirmek yanlış olmasa gerektir.

Kısaca belirtmemiz gerekirse, her türlü ahlâkî değerlerin yok sayılarak, şiddetin, müstehcenliğin ve evlilik dışı ilişkilerin özendirildiği yayınları tasvip etmemiz asla mümkün değildir. Hedefe ulaşmak için her yolun mubah sayıldığı, tüketimin, boşanmanın ve ihanetin özendirildiği, geleneksel değerlerimizin alay konusu yapıldığı, cinsel taciz, işkence ve cinayetlerin nasıl yapılacağının öğretildiği filmleri ve programları hangi aklı başında bir insan savunabilir ki?

Çizgi filmlerde bile binlerce şiddet öğesine vurguların yapıldığı, saldırgan davranış biçimlerinin örnek olarak gösterildiği, cinayetlerin sıradan işlermiş gibi algılatıldığı bu yapımları onaylamak mümkün müdür?

Akıl, mantık ve vicdan ile değil de duygu, ihtiras ve tutkuların esiri olarak alınan kararları normal gibi gösteren dizileri haklı bulmak ve savunmak olacak şey midir?

Maalesef bugün ülkemizde yayın yapan pek çok TV kanalı, bilerek veya bilmeyerek topluma şiddeti öğretmekte, zorbalığın ve ahlaki değerlerden uzaklaşmanın kalıcı olması ve yaygınlaşması için de elinden geleni adeta yapmaktadır. İnsanların duyguları istismar edilmekte ve daha çok reyting ve rant kavgası yüzünden kitleler aldatılabilmektedirler.

Sonuç olarak ifade etmemiz gerekirse, herkes belirli bir bilinç düzeyine ulaşır, bu tür zararlı yayınlardan öncelikle kendisini ve ailesini korumayı başarabilirse olumlu bir gidiş başlayabilecektir. Aksi halde duymak ve görmek istemediğimiz üzücü olayların, cinayetlerin, tecavüzlerin, gaspların ve yolsuzlukların sayısı her geçen gün katlanarak artacaktır. Çare ise; Kur’an’ın da dediği gibi öncelikle herkesin kendisini olumlu anlamda düzelterek [Kehf, 18/88; Fussilet, 41/46; Câsiye, 45/15] işe başlamasında yatmaktadır.